Είδος προσκόλλησης στη βρεφική ηλικία και ερωτικές σχέσεις στην ενήλικη ζωή

Τί είναι προσκόλληση;

-Προσκόλληση ονομάζεται ο συναισθηματικός δεσμός που αναπτύσσεται ανάμεσα στο παιδί και σε έναν συγκεκριμένο ενήλικα, που το φροντίζει (συνήθως είναι η μητέρα).

Τα περισσότερα βρέφη ανήκουν σε μία απο τις εξής κατηγορίες προσκόλλησης:

1. Ασφαλής προσκόλληση

Τα παιδιά με ασφαλή προσκόλληση διαμορφώνουν υγιείς και θετικές σχέσεις εμπιστοσύνης με τα άτομα που τα φροντίζουν.

2. Αποφευκτική προσκόλληση

Τα παιδιά με αποφευκτική προσκόλληση εμφανίζουν σχετική αδιαφορία προς τα άτομα που τα φροντίζουν και αποφεύγουν τις συναλλαγές μαζί τους.

3. Αμφιθυμική προσκόλληση

Τα παιδιά με αμφιθυμική προσκόλληση δείχνουν έντονη δυσφορία, όταν αποχωρίζονται απο τα άτομα που τα φροντίζουν, αλλά και θυμό, όταν εκείνα επιστρέφουν.

-Σύμφωνα με τον ψυχολόγο Phillip R. Shaver, τα είδη προσκόλλησης διατηρούνται στην ενήλικη ζωή και επηρεάζουν την φύση των ερωτικών μας σχέσεων. Ας δούμε τις τρεις παρακάτω δηλώσεις:

1. Μου είναι σχετικά εύκολο να έρχομαι κοντά με τους άλλους και αισθάνομαι άνετα να βασίζομαι σε αυτούς και αυτοί σε εμένα. Δεν ανησυχώ συχνά ότι θα με εγκαταλείψουν ή ότι κάποιος έχει έρθει πολύ κοντά.

2. Αισθάνομαι κάπως άβολα όταν έρχομαι κοντά με τους άλλους. Μου είναι δύσκολο να τους εμπιστευθώ απόλυτα και δύσκολο να βασίζομαι σε αυτούς. Διακατέχομαι απο εκνευρισμό, όταν έρχεται κάποιος πολύ κοντά μου ή όταν ο/η σύντροφός μου επιθυμεί να γίνω περισσότερο οικείος απ'ότι μπορώ να είμαι.

3. Θεωρώ ότι οι άλλοι δεν είναι πρόθυμοι να έρθουν τόσο κοντά με εμένα, όσο εγώ θα επιθυμούσα. Συχνά ανησυχώ ότι ο/η σύντροφός μου δεν με αγαπά πραγματικά ή δεν θέλει να διατηρήσουμε την σχέση μας. Θα ήθελα να γίνω ''ένα'' με ένα άλλο πρόσωπο, αλλά η επιθυμία μου αυτή μερικές φορές φοβίζει ή απομακρύνει τους άλλους.

Σύμφωνα με τις έρευνες του Shaver και των συνεργατών του τα άτομα που συμφωνούν με την πρώτη δήλωση, είχαν ασφαλή προσκόλληση στην βρεφική τους ηλικία. Είναι έτοιμοι να δημιουργήσουν στενές ερωτικές σχέσεις και αισθάνονται ευτυχείς και αισιόδοξοι σχετικά με την μελλοντική πορεία των σχέσεών τους. Οι ενήλικες που συμφωνούν με την δεύτερη δήλωση είχαν αναπτύξει την αποφευκτική προσκόλληση. Τα άτομα αυτά τείνουν να μην επενδύουν  στις σχέσεις τους, εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά χωρισμού και συχνά αισθάνονται μοναξιά. Τέλος, τα άτομα που συμφωνούν με την τρίτη δήλωση είχαν αμφιθυμική προσκόλληση. Ως ενήλικες, έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση και την τάση να επενδύουν σε μία σχέση σε υπερβολικό βαθμό όπως και να χωρίζουν επανειλημμένα με τον ίδιο σύντροφο.

-Θεωρώ ότι έχει γίνει πλεόν σαφής η συνέχεια ανάμεσα στο είδος της βρεφικής προσκόλλησης και στη συμπεριφορά του ατόμου στην ενήλικη ζωή. Φυσικά, ο αντίκτυπος της βρεφικής προσκόλλησης δεν αφορά μόνο τις ερωτικές σχέσεις. Αφορά κάθε είδους κοινωνική σχέση, σε μικρότερο όμως βαθμό. 

Το άτομο που έχει δυσκολίες στις διαπροσωπικές του σχέσεις , ίσως θα χρειαζόταν να μελετήσει τα βρεφικά του χρόνια, για να εντοπίσει την πηγή του προβλήματος. Η βοήθεια ενός ειδικού θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμη σε μία τέτοια περίπτωση. Η εμβάθυνση στις πηγές της τωρινής μας συμπεριφοράς, μπορεί να βοηθήσει στην απόκτηση περισσότερο προσαρμοστικών δεξιοτήτων στην ενήλική μας ζωή.

Θέλετε να δημοσιευτεί ένα άρθρο εξατομικευμένα για το δικό σας πρόβλημα; (Μπορείτε να το στείλετε στην παρακάτω φόρμα ανώνυμα!)
Έχετε απορίες ή προτάσεις όσον αφορά το περιεχόμενο;
Θα χαρώ να τις μοιραστείτε μαζί μου!

Ακολουθήστε με στο Ιnstagram εδώ:  https://www.instagram.com/simple_psychology_blog/

Πηγές: Robert S. Feldman (2011). Eξελικτική ψυχολογία (Δια βίου ανάπτυξη). Αθήνα. Εκδόσεις Gutenberg.